هدف نهایی ما از خود بودن با روشی واقعی آن است که بطور کامل به خود عشق بورزیم. اگر ما واقعاً عاشق خود باشیم، بیشتر چیزهایی که در مورد آن نگرانیم و نیز بیشتر آنچه در تلاش دست یافتن آنها هستیم، بی معنی میشوند. ممکن است هنوز در مورد پاره ای مسائل نگران باشیم ویقیناً اهداف، رویاها و آرزوهایی هم در زندگی داریم. البته، اگر از موضع عشق  و قدردانی به خویشتن به مسئله نگاه کنیم، نگرانی و انگیزه های ما برای تحقق اهدافمان دیگر ترسناک نخواهند بود. و این ترس به چیزی تبدیل میشود که بجای اجتناب از آن دائماً و از صمیم قلب به آن فکر میکنیم و میخواهیم تحقق یابد. از سوی دیگر، اگر خود را دوست نداشته باشیم، هیچ چیزی برایمان اهمیت نخواهد داشت. بنظر من وقتی آدم بجایی میرسد که دیگر زندگی را پوچ دانسته و نسبت به تغییرات زندگی، خنثی میشود؛ زمانی است که تابوت خود را ساخته است! چقدر من تأسف میخورم وقتی با آدمهای با استعدادی برخورد میکنم که هیچ بویی از عشق و زندگی نبرده اند! هیچ محرکی آنها را به انگیزش وا نمیدارد. اگر اینگونه باشد هیچ مهم نیست چه پیروزیها و تجاربی بدست می آوریم؛ چون هرگز قادر به قدردانی از آنها یا از خویش نخواهیم بود و هرگز احساس کامیابی نخواهیم کرد؛ چون پیوسته در پی آن هستیم که دوستمان بدارند و تأییدمان کنند!

تنها زمانی که خودت را کاملاً دوست میداری؛ قادر خواهی بود این عشق را به بیرون و اطرافیانت پخش کنی و تنها از این راه است که میتوانی محبت و اعتماد واقعی آنها را به خودت جلب کنی. عشق به خویشتن، همان چیزی است که ما همیشه دنبال آن هستیم. در واقع ما بیشتر عمر خود را در این فکر سپری میکنیم که کسی به ما آن چیزی را خواهد داد که در واقع نزد خود ما است! برای کامیابی در زندگی، باید عشق درون را پیدا کنیم و به خود هدیه نماییم. این کار از دست هیچکس دیگر ساخته نیست و شما نخواهید توانست آن را با تمام پول و داراییهای مادی و موفقیتهای دنیایی بدست آورید. ما فرصت داریم تا به هر دلیل و هر زمان خود را بزرگ بداریم.

من خود همیشه در تلاش هستم تا عشق به خویشتن را پیدا کنم. فکر نکنید زندگی من بدون مسئله و بحران است. همین الان که با شما هستم؛ دارم  با بزرگترین مسائلم دست و پنجه نرم میکنم. اما به آنها فقط به چشم مسئله نگاه میکنم نه مشکلات لاینحل بشری! و نیز نه احساس گناهی دارم و نه خود را شکنجه روحی میدهم که چرا اینگونه شد یا چرا من..!؟ خودم را با تمام مسائلی که شاید،خود نیز در آنها سهیم بوده ام؛ با عشقی واقعی و بدون غرور به دیگران، دوست میدارم و این بزرگترین موهبتی الهی است که در زندگی به آن دست یافته ام. زمان و نیروی قابل توجهی را صرف تلاش برای دوست داشتن خود میکنم و بعضی روزها موفق تر از روزهای دیگر هستم. بگذارید اعترافی کنم: دو روز است نتوانسته ام بخوبی، موفق باشم! اما اگر شما هم روز ناموفقی داشته اید به خودتان سخت نگیرید و خودتان را سرزنش نکنید؛ اما در اولین فرصت، با تلاش دوباره و بیشتر، مترصد بازگشت به روزهای موفقیت آمیز خود باشید و به این امر، مطمئن باشید.

من در بهترین لحظات خود، آرامش و حق شناسی و کامیابی در زندگی را که ریشه در عشق به خویشتن دارد، درک میکنم. در آن لحظه احساسی خاص دارم و دنیایم بگونه ای دیگر دیده میشود و با دیگران رابطه ای کاملاً متفاوت دارم و من عاشق همه اینها هستم. وقتی خودم را دوست میدارم؛ میتوانم به شکلی واقعی، آزاد و دست و دل باز، برای خود و دیگران باشم و برای من این همان، باارزشترین چیز دنیاست. در بدترین لحظات، درد و رنج بی عشقی را میکشم و تأثیر آن را بر کار، روابط، خانواده و زندگی خود میبینم. ای کاش میتوانستم بگویم که رمز جادویی عشق  بی قید و شرط به خویشتن را میدانم. نه! نمیدانم؛ و مطمئن نیستم کس دیگری هم بداند. این یک سفر شخصی است که همه ما باید آن را به انجام برسانیم و در لحظه به لحظه تجربه های زندگی ما اتفاق می افتد. وقتی میخواهیم مسائل و نیز توانمندیهای عشق  به خویشتن را ارج بنهیم؛ به یاد داشته باشیم که عشق به خویشتن همان هدف نهایی همه ماست؛ این را نیز به یاد داشته باشیم که باید هر چه در توان داریم برای بزرگداشت راستین تمام آنچه هستیم؛ بکار بگیریم.

تصور کنید در صورتی که واقعاً و کاملاً خود را دوست بدارید، زندگی شما چگونه خواهد شد!؟ در ذهن خود ببینید که اگر ما همه به خویشتن عشق بورزیم؛ دنیا چگونه خواهد بود؟! شما خیلی بهتر و زیباتر از این خواهید شد؛ اگر ذهنیتان را در مورد خودتان زیبا کنید. مانند خدا زیبا باشید و زیبایی را دوست بدارید و تحسین کنید و در نهایت، مواظب خویشتن قشنگتان باشید و از آن در برابر مشکلات و رنجهای بی عشقی، محافظت کنید. در حال حاضر، خویشتن شما باارزشترین و ماندگارترین چیزی است که شما در اختیار دارید. آن را بشناسید و قدرش را بدانید؛ استعدادهای خود را کشف کنید و برای خودتان وقت بگذارید. زیر بار احساسهای گناه نروید و برای اشتباهاتتان خود را سرزنش نکنید. شما به این دنیا نیامده اید که کامل باشید؛ بلکه شما هستید که کامل شوید و همین که هستید؛ بزرگترین نعمت و موهبتی است که خدا به شما بخشیده است. کارهای کوچک روزمره را با عشقهایی بزرگ انجام دهید و در آخر مواظب خودتان باشید: دوستان زیبای من...