آدم خوب و آدم بد از نظر شما چه آدمي است!؟ ملاك شما براي ارزشمندي يك نفر، شخصيت اوست يا رفتارش!؟ يك نفر با يك رفتار نادرست از چشم ما مي افتد و به او برچسب آدم بد بودن مي زنيم. حالا ذهن طبق همان عادت برايش راحت است ديگر اين آدم را با اين تيتر و با اين برچسب بشناسد. و اين آدم هر كار خوبي هم كه بكند بر پيشاني اش لكه ي ننگ بد بودن خودنمايي مي كند. چرا آدمها در نظر ما مانند فلش كارتهايي مي مانند كه ذهمان براحتي به سراغ آن مي رود؟!

بر عكس هم صادق است. با يك كار درست، يك نفر را كاملاً كامل مي دانيم! سعي كنيد هميشه برگرديد به عقب و به آموخته ها و دريافتهايتان از ديگران فكر كنيد و آنها را مورد آزمون و خطا قرار دهيد. آدمها در شرايط مختلف از زندگي مي توانند تغيير كنند و بنا نيست يك نفر هميشه در طول عمرش يكجور باقي بماند. يك تبهكار هم ممكن است براي خانواده اش شجاعترين مرد باشد! زياد خود را درگير قراردادهاي خوب و بد نكنيد. اين خوب است؛ آن بد است. شما نمي توانيد ذهنيت خود از خوب و بد بودن آدمها را به همه تعميم دهيد. زيرا اين قرادادها در نظر ديگران ممكن است متفاوت تر باشند.

سخت نگيريد. يك انسان با يك اشتباه نمي تواند آدم بدي شود؛ زيرا او تنها يك انسان است و دور از خطا نيست. تو آدم ترسويي هستي! تو آدم خوبي نيستي! تو به درد من نمي خوري! تو هيچ وقت آدم نمي شوي! به اين جمله ها دقت كنيد. اينها از نظر شما انتقاد محسوب مي شود؛ اما نه تنها انتقاد نيست بلكه يك سركوب همه جانبه است. در اين جمله ها ما با يك رفتار داريم كل هويت و شخصيت فرد را زير سئوال مي بريم. در صورتي كه مي توانيم بگوييم: بهتر است رفتار شجاعتري داشته باشي. اين رفتار تو را درك نمي كنم يا من با برخي رفتارهاي تو مخالفم.

اگر ما هميشه نسبت به احوالات و تفكرات خود آگاه باشيم؛ رفتارهاي درست و نادرست خود را تشخيص مي دهيم و بي طرف به شخصيت ديگران نگاه مي كنيم. اگر در شناخت و قضاوت ديگران، پيش فرضها و ذهنيتهاي قبلي را دور بريزيم و از قانون همه يا هيچ استفاده نكنيم(همه را مانند هم نبينيم) مسلم است به بينش واقعيتري از اطرافيان خود خواهيم رسيد. نبودن و حذف يك نفر بخاطر يك رفتار غلط، بسيار بيرحمانه و غيرمنطقي است. چه بسا مسئله از خود شما و قضاوت شما باشد. اگر هم حق با شما باشد آن وقت لذت بخشش را از خود و فرصت جبران را هم از طرف مقابل خواهيد گرفت. اينقدر به حدسها و دريافتهاي حسي و ذهني خود ازديگران تكيه نكنيد. تحقيق كنيد. شواهد را بررسي كنيد. از خودش سئوال كنيد. نمي گويم بدبين باشيد. اما بهتر است بي طرف اطلاعات خود را هميشه مورد سئوال قرار دهيد. مانند همان پرسشهايي كه من در ابتداي اين پست مطرح نمودم. حالا شما خود را آدم خوب مي دانيد يا بد...!؟