از اوقات زندگی خود تجربه هایی بیاموزید تا به زندگانی شما توسعه بیشتری بدهد؛ نه اینکه مثل پاره ای از مردم که وقت خود را بیهوده تلف میکنند ما هم آن را از دست بدهیم. بایستی دانست که به چه نحو میتوانیم این وقت را به طرف خود کشیده و آن را برباییم و به نقشی که در کارهای ما ایفا میکند به آن مسلط و طبق دلخواه، آن را برای خود ایجاد نماییم. من برای برخی هدفهای مهمم اینقدر متمرکز میشوم که تمام درها را به روی خودم میبدم و ارتباطم را به دنیای خارج موقتی قطع میکنم تا به هدف خود برسم. گاهی سه ماه از عمرتان را اینگونه میگذرانید اما به جایش و در نتیجه، سالهای دیگر عمرتان را در آسایش بسر خواهید برد. مقطعی فکر نکنید و نگویید امروز را سر میکنم تا ببینم فردا چه پیش می آید. همین امروز میتوانید فردا را رقم بزنید. پاداش امروز شما در فردا نهفته شده است. عجول نباشید. حتماً نباید تا خواستید چیزی به شما داده شود! فقط خواستن رسیدن نیست آن چیزی که در فیلم جذب شعار داده میشود. خواست خالی شما را به جایی نمیرساند. خواستن و در ادامه تلاش و انتظار شما را به هدفتان میرساند. دست روی دست نگذارید و در خانه بنشینید تا روی برسید. کسی که منتظر است باید هر لحظه در شور و تلاش باشد. دنیا به میزان تلاش شما پاداش میدهد نه میزان انتظار شما. انتظارات مثبت تنها میتواند راه را برای شما کوتاهتر کند اما تلاشتان بر سر جایش قرار دارد.

بسیاری به من میگویند تو آخر خودت را میکشی! اما نمیدانند درون من چقدر شادی و اشتیاق برای شدن و رسیدن وجود دارد. نمیدانند من با تلاشهایم جانی دوباره میگیرم. استراحت را لابلای تلاشهایم مانند پاداشی به خودم هدیه میدهم. قرار نیست تمام روز و هفته را بخوابم زیرا یک ماه گذشته را تلاش کرده ام! بسیاری را میبینم که هر روز بدون انگیزه و شوقی سرکار میروند و به انتظار اینکه روزی بازنشسته شوند و برای همیشه دست از کار بکشند روزهای خود را تلف میکنند، انتظار زیاد برای رسیدن روزی ما را از تلاش امروز غافل میکند. بعد همین مردم زمانی که به بازنشستگی میرسند بعد از یک ماه ماندن در خانه، بی حوصله و افسرده شده یا دست به کاری دیگر میزنند و یا برخی هم به بیماریهای قلبی و عصبی مبتلا میشوند. وقتهای استراحت را کوتاه انتخاب کرده و لابلای تلاشهای خود جهت تجدید قوا قرار دهید. بسیاری از کارهای ما نیازمند رعایت نظم و انضباط، ایجاد وقت جداگانه، انگیزش احساسات و تلاش و تمرین میباشد. ولی ما معمولاً میخواهیم چند کارمهمی که نیاز به تمرکز زیاد دارند را همزمان انجام دهیم. قبول کنید هر کس ظرفیت، امکانات و محدودیهایی دارید، هر چقدر انگیزه و تلاش داشته باشید نمیتوانید یک ساعته کوه را جابجا کنید! کسانی که واقعیتها را نمیخواهند قبول کنند به زودی دچار افسردگی یا خیالبافی میشوند. هر کاری باید در زمان مناسب خودش انجام بگیرد و بیهوده عمری تلاش نکنید تا به هدفی که دیگر برای شما مناسب نیست برسید.

چقدر تأسف بار است وقتی مردمی را میبینم که مدام میگویند بی حوصله اند زیرا کاری برای انجام دادن ندارند! از این جهت این گروه، دست به بازی و سرگرمی، عیش و نوش و در نهایت مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی میزنند تا این بی حوصلگی و بیکاری را درمان کنند! آنها با این کارها تمام خلاقیت و تمرکز حواش خود را تلف میکنند. دیگر فکر تازه ای هم جرأت نخواهد کرد به این ذهن بیمار و تنبل وارد شود و با هر تغییری مقاومت میکند. همه چیز در حال تحرک و تغییر است. همه چیز با حرکت، خود را کامل میکند و نقایصش را میپوشاند و رشد با پیش رفتن و تغییر معنی پیدا میکند. زندگی هدیه ای گرانبهاست که به ودیعه در اختیار ما گذاشته شده است. قدر هر روز خود را بدانید. هر چیزی در ذهنتان طراحی میکنید آن را همان لحظه انجام دهید یا حداقل طرح و نقشه آن را بریزید تا در اولین فرصتِ فردا به زودی عملیاتی کنید. بسیاری را میبینم که تمام زندگی اشان در برنامه های تئوری و خیال میگذرد اما در عمل یک درصد هم کاری انجام نمیدهند. خیلی از برنامه ها تا اجرا نشود ما نمیتوانیم نقصها و نیازهایش را ببینیم. هر برنامه ای در روند اجرا خودش را تکمیل خواهد کرد پس قبل از اقدام از کمبودهای کوچک نهراسید. قبل از اینکه به این حسرت که کاش وقت بیشتری داشتم برسید همین حالا همین الان، دست به کار شوید و برای چند ساعت آینده برنامه ریزی کنید. هر قدر از بطور صحیح از وقت استفاده کنید اعتماد بنفس بیشتری خواهید یافت. انسانهای افسرده و ضعیف معمولاً انسانهایی بی نظم و بلاتکلیف هستند. وقت شناسی یکی از صفات برجسته عموم افراد موفق بوده است.

چقدر خوب است ما کاری را قبل از اینکه مجبور شویم به انجام برسانیم. ما ایرانیها به همین خاطر تا مجبور نشویم کاری را انجام نمیدهیم. مثلا ثبت نام های کنکور همیشه در ساعات پایانی شلوغ است یا کنفرانسهای ما همیشه با تأخیر شروع شده و یا میهمانان دیر به جلسه میروند چون فکر میکنند حالا همه دیر میروند! انداختن کارها به روز آخر تنها به ما استرس و اضطراب میدهد و ما را مجبور میکند در وقتی اندک، بیشترین تلاش را بکنیم که منجر به اشتباهات زیادی میشود. به زمان مانند یک ابزار و فرصتی طلایی نگاه کنید نه یک حاکم ستمگر که آمده است تا شما را رسوا کند. هر کاری را که بایستی انجام دهید آن را باید انجام دهید. آن را به تعویق نیندازید و برایش زمانی در نظر بگیرید. هر شب قبل از خواب کارهای مهم فردا را یادداشت کنید و برای هر کار اولویتی در نظر بگیرید. فردا کارهای خیلی مهم را اول انجام دهید با این عمل بعد از انجام هر کار اولویت بالا، شوق بیشتری برای کارهای با اولویت پایین پیدا خواهید کرد. اگر میخواهید در سال آینده به جایی برسید باید اولین قدم را همین امروز بردارید. با این دلخوشی که وقت زیاد مانده است خود را فریب ندهید.اکثر ما داریم به صورتهای مختلف خود را فریب میدهیم. حواستان باشد در مورد خودتان و زندگی اتان چگونه فکر میکنید.

وقتی برای کاری مثلاً یکساعت وقت در نظر گرفته اید زیاد عجول نباشید اما در همان یکساعت تمامش کنید نه اینکه کارهایی دیگر به آن اضافه کنید. معمولاً وقتی شتابزده کاری را انجام داده ایم که وقت ذخیره کرده باشیم از وقتی که بجای مانده استفاده درست نکرده ایم و آن را هدر داده ایم. وقت را میتوان درست بکار برد اما نمیتوان آن را ذخیره کرد. از اینکه سعی کنیم وقت را برای خود ذخیره کنیم تنها نتیجه اش اضطراب و ناقص گذاردن کارهاست که چیزی نصیب ما نخواهد شد. ابتدا همیشه نامطلوبترین کارها را انجام دهید زیرا سبب میشود تا سخت تر و بشتر به کارها بپردازید و پس از آن میتوانید کارهای مطلوب را مانند پاداشی برای خود انجام دهید. تلاش کنید تا برای خود وقت بیافرینید. اگر به نظم و زمان بیرونی توجهی نکنید مطمئن باشید نظم و زمانبندی درونی شما نیز با مشکل مواجه خواهد شد. با ریتم موسیقی زندگی، همساز شوید و زندگی کنید تا این پیوستگی با دنیا و طبیعت به شما لذت ببخشد. بی شک مسائلی هم هستند که لذت را از ما میگیرند و ما را گاهی متوقف و محدود میکنند. تمام اینها را ببینید، بپذیرید و لحظه ای درنگ و بگذرید...موفق باشید.