تسلط بر زمان (2)
میخواهید وقت بیشتری داشته باشید اما نمیدانید از کجا شروع کنید. باید سعی کنید صبح زود از خواب بیدار شوید و شبها زودتر بخوابید این قدم نه تنها میتواند یک دو ساعت به موفقیت و سازندگی روزانه شما بیفزاید، بلکه میتواند در پیشرفتهای ساالهای بعد مؤثر و مفید باشد و کارهایی را که تعهد و قبول کرده اید، در وقت اضافی و قبل از صرف صبحانه انجام بدهید و هر روز صبح به مدت نیم ساعت به مطالعه بپردازید زیرا با این کار میتوانید دارای نیرو و توانایی خاص بشوید. بایستی دانست که همین نکات جزیی و صفات اخلاقی است که مهم هستند. میدانم مشکل است در این دنیای آشفته، انسان در برابر اضطراب زمان بر حذر باشد، با این حال پاره ای اوقات میتوانیم تنش و فشارهای انباشته شده زندگی را تعدیل و به حال طبیعی در بیاوریم و برای مدت کوتاهی هم که شده در اواسط روز، در یک محیط آرام به فکر و اندیشه بپردازیم و لحظه ای خویشتن را از قید و بندها و گرفتاریهای روزمره زندگی رها سازیم.
اکثر مردم بی اراده، غر میزنند: دوست خواهم داشت که روزی... یا یک روز باید... اما بنظر نمیرسد که وقتی را برای این کار داشته باشم. اگر کارهایی چون مطالعه و ورزش که واقعاً به آن علاقه دارید را آغاز نکرده اید چرا نمیتوانید همین الان آنها را شروع کنید؟ ما فقط در مخیله خود میپرورانیم که امکان هر کاری هست اما از آن طفره میرویم در صورتی که هر زمان که آن را آغاز کنیم دیر نیست. زمان در نظر ما قابل لمس نیست، لحظات همان لحظات هستند و برای ما محدودیتی قائل نیستند. محدودیتهای ما تنها همان خود متهم ساختن و خود فریبی ماست. هر گاه تصمیم بگیرید وقتی را برای خود معین کنید در هر کاری موفق خواهید شد. اگر شبی را برای انجام کاری کنار بگذارید مسلماً وقت پیدا خواهید کرد تا کارهای مهمتری را در آن شب انجام بدهید. برخی از مردم با اینکه در زندگی نقشه های خوبی دارند اما انجام کاری را موکول به انجام دادن کار دیگری میکنند. این قبیل افراد اگر چه مصمم هستند کارهای بزرگی را به آخر برسانند ولی میگویند: بگذار بعد از اینکه بچه ها به سن رشد رسیدند، بعد از اینکه شغلمان عوض شد، بعد از اینکه ماشین جدیدی خریدند، بعد از اینکه دوره تحصیلاتشان به آخر برسد یا بعد از اینکه پرده های جدیدی را برای اتاق خریدند و امثال آنها. این تئوری "بعد از این" هیچگاه به وقوع نمی پیوندند و تنها صاحبان این گفتار همیشه به خودشان قول میدهند تا روزی چیزهایی را که آرزو دارند به دست بیاورند.
با اینکه ممکن است شانس بیش از یک بار در خانه ما را بزند اما به ندرت رخ میدهد تا دوباره در آستانه در منزل ما ظاهر و منتظر خوشیها و شادمانهای ما بشود. پس دیر یا زود طعم ناامیدیهی و ناکامیها را خواهیم چشید. پس همان چیزهایی را که همیشه طالب بوده اید همین حالا انجام بدهید و یا طرح آنها را بریزید، یا به ضمیر باطن بسپارید نه اینکه به فردا موکول کنید. چون هرگز فرصتی را که امروز دارید روز دیگر نخواهید یافت. چگونه میتوانید بیست و چهار ساعت بعد را پیش بینی کرده و وقت خود را بگذرانید که هیچگونه اعتمادی به آن ندارید؟! پس حس مخاطره جویی داشته باشید و در روز بعد که روز تفریح شماست به پارک محل خودتان بروید یا به کوهنوردی بپردازید و به فکر اینکه هوا چطور است نباشید. از جای خود بلند شوید و بیرون بروید. در تصور خود بگنجانید و به فکر این باشید تا بلیطی تهیه کرده و مسافرت کنید و از تکرارهای فردا فرار کنید. تفکر کلید رسیدن به اهداف است. به فکر لحظه ها باشید، لحظاتی که هم اکنون در اختیار شماست و میخواهید وارد عمل بشوید. امید و آرزو انگیزه نیرو و قدرت به شمار میرود و موجب میشود تا تمایل شما صورت حقیقی به خود بگیرد. هر قدر هیجان شما بیشتر باشد سریعتر به آرزوی خود میرسید. با داشتن چنین حالتی آگاهانه جاده را برای خود هموار و با شجاعت به کارهای خویش مبادرت خواهید کرد و این مبحث همچنان ادامه خواهد داشت. با ما همچنان همراه باشید.