من هميشه قبل از دويدن، آهسته راه ميروم تا بدنم گرم شود و تنفسم خود را براي تند تند زدن، آماده كند. بسياري از ما فكر ميكنيم كار امروز و تلاشي كه ميكنيم براي فرداي ما سودي نخواهد داشت! صبح تا شب دعا ميكنيم و هزار تا امامزاده را واسطه ميكنيم تا معجزه اي رخ دهد و ما به هدفمان برسيم. نويسندگان كتابهاي زرد روانشناسي هم از اين خصلت عموم استفاده ميكنند و با تيترهاي دهان پركن، سعي ميكنند اذهان شما را كنترل كنند تا محصولاتشان را به فروش برسانند. رمال ها و خواب گذاران هم اين وسط ناني در مي آورند! وقتي ما به اميد شانس و معجزه زندگي كنيم هر كسي ميتواند ما را به سويي بكشاند.

وقتي خبر موفقيت كسي را مي شنويم فوري قضاوت ميكنيم كه حتماً دستي در كار بوده است زيرا ما فكر ميكنيم تمام راههاي موفقيت بايد سريع و زود بازده باشند. اگرزندگي بسياري ازافراد موفق تاريخ را مطالعه كنيد متوجه خواهيد شد مبارزه و استقامت رموز اصلي پيروزيهاي آنان بوده است. موفقيت ماندگار و دائمي، تنها با تلاش و اراده خود فرد بوجود مي آيد. اگر غير از اين باشد موفقيت محسوب نميشود زيرا به سرعت هم از دست ميرود.موفقيت امري است كه بايد هر لحظه و هر روز بر آن افزوده شود. موفقيت يك تمرين فكري-روحي-جسمي است. اين سه بخش بايد با همديگر رشد نمايند و در ضمن از رشد هم تأثير بگيرند.اگر امروز كمي سختي را پشت سر بگذاريد، فردايي بهتر با خوشي هاي ماندگارتري خواهيد داشت.آدمهاي محدود، فقط بدنبال لذتهاي لحظه اي هستند و از هدفهاي بزرگ براحتي چشم مي پوشند زيرا جسارت پيگيري روياهاي خود را نداشته و هزار بهانه براي نرسيدن مي تراشند تا خود را راضي نگه بدارند! رضايتي كه در آن پيشرفتي حاصل نشود، رضايت نيست.از اين روز من احساس خوشبختي را با تلاش و پيشرفت هر روزه ميخواهم.

براي رسيدن به هر هدفي بايد شايستگي آن را كسب كنيد. حالا اين شايستگي چطور بدست مي آيد؟! بايد آدمي شويد كه تا به حال نبوده ايد! بسياري از مردم را ميبينم كه مدتي لاغر ميشوند و دوباره چاق تر از قبل ميشوند يا اينكه مدتي تلاش ميكنند هر طوري شده خود را براي كنكور و يا هر آزمون ديگري آماده كنند اما بعد از چندي بي انگيزه و سرد ميشوند. در تمام اين موارد اين آدمها خودشان بوده اند و فقط سعي كرده بودند براي مدتي در لباسي ديگر باشند! جالب است اسم اين را هم تغيير ميگذارند و گله ميكنند چرا ما با اين همه تلاش، تغيير نميكنيم!؟ از اين رو قضاوت ميكنند كه حرفهاي من شعار است و يا اينكه برخي افراد يك شبه به موفقيت ميرسند چرا ما نميتوانيم!؟ يك روز دو روز يك ماه در لباس آدمي ديگر شدن تغيير نيست. تغيير يك تمرين هر روزه است كه من از آن با عنوان ديسيپلين تغيير ياد ميكنم. شما بايد باورها و ديدگاهايتان را تغيير دهيد و تا زماني كه آدمي ديگر نشده ايد نميتوانيد شايسته رسيدن به هدفتان باشيد. با تمرين هر روزه و استقامت در راه خواسته هايتان، ميتوانيد باورهايتان را هم دگرگون كنيد.

به اين مفهوم فكر كنيد: تنها زماني خود را شكست خورده ميدانيد كه در حال توقف باشيد زيرا كسي كه مدام در حال تلاش و آزمون و خطا است، هيچ مفهوم نرسيدن و شكستي در ذهنش شكل نميگيرد كه بخواهد به آن فكر كند! براي اينكه چرخ پيشرفت شما از حركت نايستد و نيفتيد مدام بايد ركاب بزنيد تا تعادل ايجاد شود. زماني كه شما در بيكاري كنج اتاقتان، ساعتها و روزها به چيزي فكر كرديد آن چيز بزرگ و بزرگتر ميشود وشما شكست ها را جذب كرده ايد!غولهاي ترسناك شكست، اينگونه درست ميشوند و سد راه موفقيت شما قرار ميگيرند. خنده دار نيست كه با دست خودتان بتي غول پيكر از شكست بسازيد و بعد از آن بترسيد!؟

ديگر وقت آن رسيده كه دست به كار شويد و از فضاي محدود اتاقتان بيرون زده و عمل كنيد. بنظر من لحظه اي كه تصميم ميگيريد يك قدم براي هدفتان برداريد، زندگي واقعي شما آغاز ميشود و دقيقاً از همين لحظه است كه چالشها و آزمونهاي شما هم بيشتر ميشود! خود را آماده كنيد تا از اين پس، با بزرگترين و سخت ترين مبارزه ها روبرو شويد و لازمه اين آمادگي، تلاش و تمرين لحظه به لحظه است. تنها دانستن اينكه چه خوب است و چه بد براي تغيير شما كافي نيست. اگر اينگونه بود كه هر كسي از اندك دانشي برخوردار است اما چرا كمتر كسي متحول ميشود!؟ گره كار كجاست!؟ به اين سئوالها فكر كنيد.